Wypadek śmiertelny




Rekompensaty za wypadek śmiertelny

Najbliższym członkom rodziny zmarłego w wyniku wypadku śmiertelnego przysługują: odszkodowanie i zadośćuczynienie. Osoby względem, których na zmarłym ciążył obowiązek alimentacyjny mogą domagać się renty. W praktyce chodzi tu o krąg osób, które byłyby uprawnione do żądanie od zmarłego alimentów.

Znaczne pogorszenie sytuacji życiowej

Dochodzenie odszkodowania dla rodzin ofiar wypadków drogowych oprócz rekompensaty za poniesioną krzywdę moralną, przewiduje również pomoc w zakresie znacznego pogorszenia się sytuacji życiowej i finansowej bliskich członków rodziny ofiary wypadku drogowego. Stosowne odszkodowanie za wypadek śmiertelny jest jednorazowym świadczeniem przysługującym osobom, jeśli wykażą, że wskutek śmierci doznały znacznego pogorszenia sytuacji życiowej.

Zadośćuczynienie

odszkodowanie za wypadek śmiertelnyNiezależnie od tego czy zmarły dostarczał członkom rodziny środków utrzymania, mogą oni domagać się zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Krzywdą w tym przypadku będzie utrata członka rodziny, krzywda z tym związana, definiowana przez proces żałoby, ograniczeń życiowych, procesu godzenia się ze śmiercią zmarłego. Zadośćuczynienie należy się również za naruszenie dobra osobistego wskutek wypadku śmiertelnego, tj. naruszenia więzi rodzinnej na skutek śmierci członka rodziny.

Ustawodawca nie definiuje, kogo należy uznawać za osobę bliską. Wchodzić tu będą wszelkie osoby złączone węzłem pokrewieństwa i powinowactwa (dzieci, rodzice, dziadkowie, krewni w linii bocznej tj. rodzeństwo, małżonek) ale również osoby pozostające w faktycznym pożyciu (np. konkubenci, pary homoseksualne). Korzystanie przez poszkodowanych z pomocy fachowca psychologa, psychiatry, neurologa, na skutek śmierci najbliższego członka rodziny uzasadnia zasądzenie przez sąd kwot odpowiednio wyższych. Istotny jest jednak fakt, iż odszkodowanie / zadośćuczynienie za śmierć bliskiego członka rodziny otrzymają jedynie osoby, które pozostawały w silnej więzi emocjonalnej z osobą zmarłą, a której zerwanie spowodowało ból i cierpienie. O ile dochodzenie świadczeń odszkodowawczych dla osób niezwiązanych „więzami krwi” jest możliwe, to niezbędne jest aby osobę roszczącą i ofiarę wypadku łączyły wzajemne relacje i silna zażyłość emocjonalna.

Zastanawiając się nad kwotami z tytułu zadośćuczynienia za śmierć najbliższego członka rodziny pewne zamieszanie wprowadziło Ministerstwo Sprawiedliwości wraz z Prokuratorią Generalną w związku z katastrofą Smoleńską. Zadośćuczynienie dla każdego najbliższego członka rodziny zostało ustalone na kwotę 250 000 zł. Jednakże Sady nie zasądzają aż tak wysokich kwot. Tego typu sytuacje mogą występować niezmiernie rzadko. W wyjątkowych sytuacjach sądy przyznają kwoty przekraczające 100 000 zł, czy nawet 200 000 zł. W praktyce jednak zadośćuczynienia wahają się w granicach od 10 000 zł. do kwot ok. 100 000 zł. Wysokość zadośćuczynienia powinna być uzależniona od bliskości relacji z osobą zmarłą. Niekiedy przyznanie wyższego zadośćuczynienia może być uzasadnione korzystaniem z pomocy psychologa.

Świadczenia odszkodowawcze powypadkowe z OC sprawcy dla rodzin ofiar wypadków śmiertelnych oprócz zadośćuczynienia za śmierć oraz stosownego odszkodowania obejmują również zwrot kosztów związanych z pochówkiem najbliższego członka rodziny. Ubezpieczyciel zgodnie z przepisami Art. 446 § 1 Kodeksu Cywilnego, zobowiązany jest do zwrotu wydatków poniesionych z tytułu pochówku poszkodowanego tej osobie, która je poniosła. Do tych kosztów m.in. zalicza się: koszt postawienia nagrobka, wydatki na kwiaty oraz wieńce, koszty zakupu odzieży żałobnej, jak również wydatek na poczęstunek osób biorących udział w pogrzebie. Często do wydatków tych Sądy zaliczają również msze żałobne tzw. „gregorianki”.

Przedawnienie

Przedawnienie co do zasady wynosi 3 lata od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia. W sytuacji kiedy szkoda na osobie jest wynikiem popełnienia przestępstwa przez sprawcę wypadku, termin przedawnienia wynosi 20 lat od daty zdarzenia, dotyczy to jednak zdarzeń powstałych po 10.08.1997 r. We wcześniejszym stanie prawnym termin przedawnienia dla tego typu zdarzeń wynosił 10 lat, jednakże wszystkie sprawy nieprzedawnione na dzień wejścia w życie nowelizacji korzystają z wydłużonych terminów przedawnień. Warunkiem uznania skutków zdarzenia za czyn noszący znamiona przestępstwa jest spowodowanie wypadku skutkującego rozstrojem zdrowia powyżej dni 7 lub wypadku ze skutkiem śmiertelnym.

W praktyce każda sprawa, która dotyczy wypadku w którym osoba doznała poważnych obrażeń ciała lub straciła członka najbliższej rodziny korzysta z wydłużonego terminu przedawnienia.